Czy słyszeli Państwo o klasyfikacji danych?
Wiadomo, że w każdym filmie szpiegowskim pada „ściśle tajne” i „gdybym ci powiedział, musiałbym…” – no wiecie… „przedstawić się: Bond, James Bond…”.
Tak naprawdę chodzi w nich tylko o rodzaje danych i rodzaje osób. Nie żartuję. Z jednej strony mamy informacje, czyli dane, które nie są publiczne i wymagają ochrony. Z drugiej strony mamy osoby ze specjalnym, podwójnie zerowym siódemkowym ( 007 ) „prawem dostępu do informacji”.
Sztuka polega na tym, aby wiedzieć, jak oznaczać informacje, by trafiły do właściwych osób we właściwym czasie. I właśnie na tym polega klasyfikacja danych! Mówię poważnie!
Wystarczy pomyśleć, ile dokumentów tworzymy każdego dnia – mnóstwo wiadomości e-mail, wyciągów bankowych, procedur. Część tych informacji nie jest aż tak istotna. A część jest wysoce wrażliwa, prawda? Jeśli więc trafią w niepowołane ręce, jakiego rodzaju są to informacje i w jaki sposób były chronione?
Weźmy na przykład dane karty kredytowej – jeśli zostaną skradzione, można stracić własne pieniądze (i mnóstwo czasu na dzwonienie do banku – lol). Jednak w świecie korporacyjnym chodzi nie tylko o pieniądze (nawet jeśli mówimy tu o naprawdę dużych kwotach), ale także o utratę reputacji i przetrwanie firmy na rynku!