Skip to main content
Prześlij tę stronę swojemu zespołowi IT przed rozpoczęciem wdrożenia. Zebrano na niej w jednym miejscu docelowe adresy internetowe, nadawców wiadomości e-mail, źródłowe adresy IP oraz opcjonalne wymagania dotyczące przesyłania plików i integracji. Niektóre produkty zabezpieczające określają allowlisting mianem whitelistingu lub safelistingu.

Zacznij od krótkiej listy

Dostęp do sieci Web: HTTPS / TCP 443. W wielu środowiskach dostęp pracowników zapewniają dwa symbole wieloznaczne Living Security oraz wymienione poniżej zewnętrzne hosty z treściami i zasobami logowania. Hosty treści klienta, przesyłania plików oraz Contentful znajdują się poza wildcardami Living Security. Hosty treści klienta i przesyłania plików korzystają z domeny livingsecurity-content-cdn.ai, która jest odrębna od livingsecurity.ai. Zezwól też na static.descope.com i descopecdn.com wyłącznie dla osadzonych zasobów logowania; żądania logowania korzystają z auth.livingsecurity.ai. Jeśli używasz wyłącznie *.livingsecurity.ai, dodaj platform-cdn.livingsecurity.com oraz pozostałe wymienione poniżej hosty z treściami .com.
Szczegółowe tabele nazw hostów są przeznaczone dla zespołów IT, które nie mogą używać symboli wieloznacznych; nie wymagają one duplikowania reguł. Sprawdź, czy symbol wieloznaczny w Twojej bramie obejmuje zagnieżdżone nazwy, takie jak api.eu-west-1.livingsecurity.ai. Symbol wieloznaczny może nie obejmować samej domeny głównej. W przypadku miejsc docelowych w sieci Web używaj nazw hostów, ponieważ ich adresy IP mogą się zmieniać.
Uzupełnij również poniższe reguły dotyczące poczty e-mail. Autorzy treści potrzebują ponadto miejsc docelowych przesyłania plików. Integracje z ograniczeniami według źródłowych adresów IP wymagają reguł w połączonych systemach. Standardowe wpisy znajdują się na tej stronie; instrukcje konfiguracji zawierają odsyłacze do poszczególnych przewodników.

Dostarczanie wiadomości e-mail

Wiadomości e-mail uwierzytelniające

Zastosuj te wpisy do wiadomości e-mail z linkiem do logowania w usłudze ochrony poczty. Sprawdź, czy wiadomości docierają, zanim wygasną zawarte w nich linki. Powiadomienia korzystają z tych samych adresów IP; symulacje korzystają z osobnych zakresów podanych poniżej. Zobacz Enterprise Identity.

Transakcyjne wiadomości e-mail platformy

Te same dwa adresy IP nadawców wymienione powyżej wysyłają również powiadomienia platformy zarówno w USA, jak i w UE. Zezwól na te adresy nadawcy (From) oraz na uwierzytelnioną domenę ścieżki zwrotnej: Obejmuje to wiadomości powitalne, przypisania szkoleń, przypomnienia i inne powiadomienia. Pozostaw włączoną weryfikację SPF, DKIM i DMARC. Protokół SMTP używany w symulacjach korzysta z własnych zakresów podanych poniżej. Jeśli Twój własny serwer przekazujący SMTP ogranicza połączenia według źródłowego adresu IP, przed skonfigurowaniem serwera uzyskaj od Pomocy technicznej źródłowe adresy IP połączeń SMTP Living Security dla swojego regionu. Identyfikują one połączenie z Twoim serwerem przekazującym i są odrębne od adresów IP, z których wysyła on wiadomości. Nie zastępuj ich powyższymi adresami IP poczty zarządzanymi przez platformę ani poniższymi adresami IP interfejsu API integracji.

Symulacje phishingu

W przypadku protokołu SMTP zarządzanego przez platformę użyj regionu swojej organizacji: Zezwól na pełny zakres adresów IP dla swojego regionu. Użyj domeny uwierzytelniania poczty w regułach bramy, które tego wymagają. Widoczny adres nadawcy (From) różni się w zależności od symulacji; skorzystaj z aktualnego pakietu allowlisty dla wybranych symulacji. Przed uruchomieniem pobierz pakiet właściwy dla organizacji, wybierając Ustawienia → Symulacja phishingu → Allowlisting → Export allowlist package, lub poproś o niego opiekuna ds. sukcesu klienta (Customer Success Manager), zanim uzyskasz dostęp. Pakiet zawiera włączone domeny wysyłkowe, hosty stron docelowych i adresów URL oraz odrębną domenę Reply-To. Jeśli brama wymaga pełnych adresów, sprawdź rzeczywiste adresy nadawcy (From) dla wybranych symulacji. Pobierz zaktualizowany pakiet, gdy zmienią się ustawienia symulacji. Dostarczanie bezpośrednie (DMI) korzysta z połączonej integracji z Microsoft 365 lub Google Workspace; zakresy źródłowe SMTP nie dotyczą tej ścieżki dostarczania. Google Workspace umieszcza wiadomości w poszczególnych skrzynkach odbiorczych bez wysyłania wiadomości e-mail. Microsoft 365 wysyła rzeczywiste wiadomości e-mail ze skrzynki symulacji, więc nadal obowiązują ją filtry Microsoft 365. Nadal istotny jest dostęp do adresów URL, zgoda dostawcy i testowanie skrzynki odbiorczej. Postępuj zgodnie z krokami właściwymi dla dostawcy opisanymi w sekcji Ustawienia symulacji, w tym — jeśli ma zastosowanie — z kontrolkami symulacji w Microsoft Defender.

Dostęp do aplikacji i interfejsów API

W przypadku organizacji z UE zezwól na obie nazwy hostów API na potrzeby logowania w przeglądarce i dostępu do aplikacji. W przypadku bezpośredniej integracji z API użyj regionalnego adresu URL przypisanego Twojej organizacji. Zobacz Szybki start API. Jeśli Twoja organizacja korzysta z niestandardowej nazwy hosta aplikacji lub logowania, uwzględnij dokładną nazwę hosta podaną podczas konfiguracji.

Wymagania dotyczące logowania

Żądania logowania korzystają z auth.livingsecurity.ai, wymienionego powyżej. Osadzony formularz ładuje też zasoby z hostów wymienionych w tej tabeli. Jeśli formularz nie wyświetla się poprawnie, poproś zespół IT o sprawdzenie, czy żądania tych zasobów nie są blokowane.

Treści, sieci CDN i pliki przesyłane przez klienta

Zezwól na te hosty dla administratorów wyświetlających podgląd treści i pracowników z nich korzystających. Ochrona obrazów w wiadomościach e-mail może też wymagać dostępu do hostów obrazów. Hosty zasobów i filmów klienta znajdują się w domenie livingsecurity-content-cdn.ai, innej niż livingsecurity.ai. Zezwolenie samo na *.livingsecurity.ai nie obejmuje tych hostów. Jeśli brama nie obsługuje symboli wieloznacznych, wprowadź powyższe jawne nazwy hostów. Symbol wieloznaczny w Twoim produkcie zabezpieczającym może też nie obejmować samej domeny głównej ani zagnieżdżonych subdomen. Jeśli dodajesz treści hostowane zewnętrznie, zezwól również na miejsca docelowe, z których te treści korzystają. Przejrzyj te adresy, zanim przypiszesz treści pracownikom.

Miejsca docelowe przesyłania plików

Administratorzy przesyłający treści lub pliki brandingowe. Te miejsca docelowe odbierają nowo przesyłane pliki; pracownicy wyświetlający istniejące treści potrzebują hostów CDN wymienionych powyżej. Zezwól na oba hosty przesyłania zasobów w przypadku obrazów, dokumentów, niestandardowych czcionek, ikon zgłaszających i pakietów SCORM. Istniejące obrazy i dokumenty mogą pozostać w pierwotnym regionie przechowywania. Użyj interfejsu API wideo dla regionu swojej organizacji. Zezwól na PUT i OPTIONS w przypadku przesyłania plików oraz na POST, PATCH, HEAD, DELETE i OPTIONS w przypadku wznawialnego przesyłania wideo. Zachowaj parametry zapytania w adresach URL oraz nagłówki przesyłania dostarczane przez aplikację. Pakiety SCORM mogą mieć rozmiar do 500 MiB (524288000 bajtów). Zezwól na przesłanie całego pakietu w jednym żądaniu; niższy limit rozmiaru treści żądania w bramie może zablokować przesyłanie. Miejsca docelowe przesyłania plików zweryfikowano w środowiskach produkcyjnych w USA i UE w dniu 4 listopada 2026 r.

Dodatkowe funkcje i integracje

  • SSO/MFA i zgoda na integrację: zezwól na swojego dostawcę tożsamości oraz strony logowania i zgody dla każdego łączonego systemu.
  • Wycieczki wprowadzające: onboard.livingsecurity.ai, objęte symbolem wieloznacznym .ai; zezwól na HTTPS i bezpieczne WebSockets na TCP 443.
  • Livvy i aktualizacje na żywo: zezwól na strumieniowane odpowiedzi HTTPS i bezpieczne WebSockets na TCP 443.
  • Treści zewnętrzne, domeny niestandardowe i Twój LMS: uwzględnij dokładne hosty używane przez Twoją organizację. Przetestuj hostowany SCORM z sieci uczestnika szkolenia.

Reguły IP w połączonych systemach

Jeśli łączony system ogranicza dostęp do API według źródłowych adresów IP, dodaj te adresy do allowlisty API tego systemu. Są to adresy źródłowe, które system zobaczy, gdy Living Security będzie żądać danych. Nie są to docelowe adresy wychodzące dla urządzeń pracowników. Zezwól na wszystkie cztery adresy synchronizacji (takie same w USA i UE): Zezwól też na parę adresów platformy dla swojego regionu, jeśli korzystasz z którejkolwiek z tych integracji: Para adresów platformy dotyczy również połączeń skonfigurowanych z bezpośrednim ruchem wychodzącym oraz dostawców wymagających bezpośrednich działań. Pozostaw oba zestawy adresów dozwolone, aby uwierzytelnianie, synchronizacje i działania mogły przebiegać bez zakłóceń: Pozostaw wszystkie wymagane adresy dozwolone po zakończeniu konfiguracji, aby uwierzytelnianie i synchronizacje danych nadal działały. Używaj tych wpisów wyłącznie na potrzeby dostępu do API integracji. Przewodnik po adresach ruchu wychodzącego integracji zawiera wymagania właściwe dla poszczególnych dostawców.

Weryfikacja przed uruchomieniem

Testuj przez tę samą sieć firmową, serwer proxy, VPN, ochronę punktów końcowych i mechanizmy kontroli skrzynek pocztowych, z których korzystają Twoi pracownicy:
  • Zaloguj się do Pulpitu i Engage; ukończ SSO/MFA lub otrzymaj działający link logowania w wiadomości e-mail.
  • Otwórz stronę Pulpitu i zadaj pytanie Livvy.
  • Otwórz obrazy z katalogu, odtwórz film z napisami i otwórz dokument do pobrania.
  • Prześlij zasób klienta, a następnie wyświetl jego podgląd jako uczestnik szkolenia; jeśli korzystasz z przesłanego pakietu SCORM, uruchom go.
  • Dostarcz wiadomość powitalną lub wiadomość o przypisaniu szkolenia; sprawdź jej nadawcę, uwierzytelnianie, linki i obrazy.
  • Uruchom symulację na wybranej ścieżce dostarczania; sprawdź dotarcie do skrzynki odbiorczej, dostęp do strony docelowej oraz odpowiedzi w scenariuszach opartych na odpowiedziach.
  • Połącz każdą włączoną integrację i zweryfikuj rzeczywistą synchronizację danych, a nie tylko pomyślną autoryzację.
Jeśli którykolwiek test się nie powiedzie, zapisz zablokowaną nazwę hosta, czas, region, których funkcji dotyczy problem oraz błąd bramy lub ślad wiadomości e-mail, a następnie skontaktuj się z Pomocą techniczną. Przed udostępnieniem danych diagnostycznych usuń poświadczenia, tokeny sesji i parametry zapytania podpisanych adresów URL. Ponownie sprawdź ten przewodnik i wyeksportowany pakiet symulacji, gdy zmieni się konfiguracja.