Skip to main content

Przegląd

CrowdStrike Falcon może dostarczać znormalizowane wykrycia na punktach końcowych, wyniki dotyczące złośliwego oprogramowania, kontekst hostów oraz informacje o aktywności incydentów. Przykłady, które zostały zweryfikowane:
  • detection.confirmed — wykrycie potwierdzone
  • malware.detected — wykrycia złośliwego oprogramowania na punktach końcowych
  • incident.opened — incydent otwarty
Zobacz jak dane z integracji stają się sygnałami. Aby uwierzytelnić się w CrowdStrike, potrzebne są:
  1. Identyfikator klienta – unikalny identyfikator klienta API.
  2. Sekret klienta – poufny klucz służący do uwierzytelniania tożsamości aplikacji (klienta).
  3. Podstawowy adres URL – podstawowy adres URL API dla Twojego środowiska chmurowego CrowdStrike.
Ten przewodnik przeprowadzi Cię przez proces uzyskiwania tych poświadczeń w CrowdStrike.

Wymagania wstępne:

  • Musisz mieć dostęp do konsoli CrowdStrike Falcon.

Instrukcje:

Krok 1: Tworzenie klienta API

  1. Zaloguj się do konsoli CrowdStrike Falcon.
  2. Na pasku wyszukiwania wyszukaj API Clients and Keys i wybierz tę pozycję.
  1. Kliknij Create API Client.
  1. Wprowadź nazwę i opis, wybierz zakresy Alerts: Read oraz Hosts: Read, a następnie kliknij Utwórz.
  2. Zostaną wyświetlone Twoje: Identyfikator klienta, Sekret klienta oraz Podstawowy adres URL. Podstawowy adres URL to część domeny (np. api.crowdstrike.com) bez przedrostka https://.

Krok 2: Wprowadzenie poświadczeń w Living Security Platform

Gdy będziesz mieć już Identyfikator klienta, Sekret klienta i Podstawowy adres URL:
  1. Otwórz formularz, w którym należy uwierzytelnić się w CrowdStrike.
  2. Wprowadź Podstawowy adres URL, Identyfikator klienta i Sekret klienta w odpowiednich polach.
  3. Prześlij formularz, a uwierzytelnienie powinno zakończyć się powodzeniem.
Połączenie z CrowdStrike zostało nawiązane.
Fragmenty tej dokumentacji zostały zaadaptowane z Nango i są wykorzystywane na podstawie Elastic License 2.0.

Dostęp sieciowy

Pomiń tę sekcję, chyba że Twój tenant Falcon ogranicza dostęp do API na podstawie źródłowego adresu IP. Większość tenantów nie wprowadza takich ograniczeń.