Skip to main content
Utwórz konto usługi i klucz API w Developer Hub, a następnie wyślij pierwsze żądanie. W tym przewodniku szybkiego startu używane jest uwierzytelnianie kluczem API; klient OAuth nie jest potrzebny. Jeśli Twoja integracja wymaga krótkotrwałych tokenów dostępu OAuth, zobacz Uwierzytelnianie.

Wymagania wstępne

  • Dostęp administratora do Pulpitu Living Security.
  • Widoczny Developer Hub w sekcji Ustawienia → Integracje & Developers → Developer Hub.

Tworzenie poświadczeń

1

Utwórz konto usługi

W Developer Hub otwórz kartę Service accounts i utwórz konto. Nadaj mu opisową nazwę (na przykład reporting-pipeline) i przyznaj uprawnienia, z których mogą korzystać jego klucze — w tym przewodniku wystarczy organization:read.Uprawnienia konta stanowią górną granicę dla każdego klucza utworzonego w jego ramach: klucz nigdy nie może robić więcej, niż pozwala jego konto usługi.
2

Utwórz klucz API

Otwórz stronę szczegółów konta usługi i utwórz klucz. Wybierz uprawnienia potrzebne dla tego konkretnego klucza (podzbiór uprawnień konta) oraz okres ważności — 30, 90 lub 365 dni albo okres niestandardowy. Okres ważności jest obowiązkowy.Tajny klucz zaczyna się od lsk_live_ i jest wyświetlany tylko raz. Natychmiast skopiuj go do menedżera sekretów; nie będzie można go później odzyskać.
Nigdy nie umieszczaj tajnych kluczy API w systemie kontroli wersji ani w kodzie po stronie klienta. Każdy, kto posiada taki sekret, może działać z uprawnieniami tego klucza.
3

Wybierz region

Wywołuj regionalny host /v1 odpowiadający lokalizacji danych organizacji. Klucze uwierzytelniają się wyłącznie na tym hoście.Jeśli nie masz pewności, którego hosta użyć, zobacz Regiony. Prawidłowy klucz wysłany do drugiego regionu kończy się błędem unauthorized. Aby zmienić host, użyj listy rozwijanej regionu w poniższym przykładzie.
4

Wyślij pierwsze żądanie

Załaduj LIVING_SECURITY_API_KEY z menedżera sekretów do środowiska procesu wysyłającego żądanie. Poniższe przykłady odczytują go bez umieszczania sekretu w kodzie źródłowym. W przypadku Pythona najpierw zainstaluj requests.Wywołaj API, podając sekret w polu hasła lub nazwy użytkownika w uwierzytelnianiu HTTP Basic — obie opcje działają, więc klienci wymagający wypełnienia obu pól (np. łącznik Web w Power BI) mogą wpisać w drugim polu symbol zastępczy, taki jak apikey.
Pomyślna odpowiedź zwraca Twoją organizację:
Response
Jeśli otrzymasz taką odpowiedź, Twoje poświadczenia działają. Żądanie pojawi się też po chwili na karcie Request logs w Developer Hub.
Działa również uwierzytelnianie Bearer z tym samym sekretem (Authorization: Bearer lsk_live_...). Uwierzytelnianie Basic istnieje po to, aby narzędzia obsługujące wyłącznie nazwę użytkownika i hasło — takie jak łącznik Web w Power BI — mogły się połączyć.

Jak działa uwierzytelnianie

  • Poświadczenia określają organizację. Żądania /v1 nie zawierają selektora tenanta: ani segmentu ścieżki z organizacją, ani nagłówka organizacji. Wysłanie nagłówka x-organization-id kończy się odrzuceniem z kodem invalid_request. Host nadal musi odpowiadać regionowi tej organizacji. Zobacz Regiony.
  • Uprawnienia są sprawdzane dla każdej operacji. Każda operacja /v1 wymaga nazwanego uprawnienia (na przykład GET /v1/organization wymaga organization:read). Klucz bez wymaganego uprawnienia otrzymuje 403 z kodem insufficient_permission.
  • Klucze wygasają i można je rotować bez przestojów. Informacje o rotacji z okresem nakładania się znajdziesz w sekcji Klucze API.

Odczytywanie odpowiedzi z błędami

Każdy błąd /v1 jest w formacie application/problem+json (RFC 9457) i zawiera stały kod maszynowy. Na przykład żądanie z brakującymi lub nieznanymi poświadczeniami zwraca:
401 Unauthorized
Rozgałęziaj logikę na podstawie code, nigdy detail. Kroki rozwiązania problemu znajdziesz w doc_url. Kontaktując się z pomocą techniczną, podaj request_id — odpowiada on nagłówkowi odpowiedzi Request-Id oraz logom żądań w Developer Hub. Pełny zestaw kodów znajduje się w opisie błędów.

Wersje kontraktu

Każda odpowiedź zwraca w nagłówku Living-Security-Version wersję kontraktu, która ją obsłużyła, oraz nagłówek Request-Id służący do korelacji. Żądanie można przypiąć do opublikowanej wersji kontraktu według daty:
Wersja jest ustalana w następującej kolejności: nagłówek żądania, jeśli występuje; w przeciwnym razie domyślna wersja przypięta do konta usługi; w przeciwnym razie najnowsza opublikowana wersja. Żądanie wersji, która nie jest opublikowana (lub minęła jej data wycofania), zwraca 400 z kodem unsupported_version. Opublikowane wersje i ich zmiany są wymienione w dzienniku zmian API.

Rozwiązywanie problemów z pierwszym żądaniem

W przypadku innych błędów postępuj zgodnie z doc_url podanym w odpowiedzi. Zachowaj Request-Id na potrzeby pomocy technicznej; nigdy nie umieszczaj w zgłoszeniu nagłówka Authorization ani klucza API.

Następne kroki

Regiony

Wybierz dla organizacji host /v1 w regionie US lub EU.

Paginacja

Przeglądaj listy za pomocą page_token i koperty listy.

Limity żądań

Poznaj budżety żądań i obsługuj odpowiedzi 429.

Opis błędów

Każdy kod błędu, jego status HTTP i sposób rozwiązania.

Developer Hub

Zarządzaj kontami usług, kluczami API i logami żądań.